Juče,11. decembra u Velikoj sali Doma kulture Studentski grad, saopštene su odluke žirija Festivala novog filma i videa Aletenative film/video. Međunarodni žiri u sastavu Marina Gržinić, Iv Heler i Peter Čerkaski doneli su odluku o filmovima koji su se našli na Listi značajnih ostvarenja Festivala. Autori nagrađenih filmova imaće priliku da u narednih godinu dana, kao gosti rezidencijalnog programa, snime film u produkciji Akademskog filmskog centra DKSG.
Na prestižnoj Listi značajnih ostvarenja festivala našli su se sledeći filmovi:
Meko oružje Elene Artemenko je mehanički niz numera koje opisuju hijerarhije unutar različitih struktura. Postavlja pitanje ruku koje povlače obarač i snage koja izvršava naređenja. Zanimljivo je snimljen odozgo, istražuje uglove i trajektorije moći. Procedure predstavlja kao uređene i haotične. Vizuelno je pažljivo osmišljen i koreografisan.
Ući, izaći i gotovo, u režiji Sebastijana Bramešubera, filmski je eksperiment u tradiciji strukturalnog filma, koristi dvanaest kamera iz različitih tehnoloških era. Reč je o sažetom putovanju kroz istoriju pokretnih slika.
Filmu Opasnija od hiljadu demonstranata Keli Galager dodeljena je nagrada Ivan Kaljević u znak sećanja na prerano preminulog autora avangardnih i alternativnih filmova Ivana Kaljevića koji je imao jedinstven stil nekonvencionalnog humora u svojim radovima. Kratki animirani dokumentarac u slavu Lusi Parsons, čija se radikalna pozicija u borbi protiv rasizma, seksizma, kapitalizma, transfobije i homofobije često previđa. Lusi Parsons bila je indijanskog i afroameričkog porekla, udata za anarhistu belca, ali se ne nalazi u mnogim istorijama radničkog pokreta. Rođena ranih 1850-ih, Lusi Parsons preselila se u Čikago gde je videla Veliki štrajk železničara 1877. godine. Nakon nekoliko godina, ona će postati najsnažniji glas radničkog pokreta, pomogavši da se osnuje legendarni međunarodni radnički sindikat Industrijski radnici sveta. Provela je čitav život boreći se za obespravljene. Film koristi dopadljivu animaciju i moćne apstrakcije koje su stavljene nasuprot istorijskim prizorima.
Sirovi materijal (režija: Žan-Fransoa Reverdi) donosi težak prikaz rute kroz Mauritaniju, od vađenja gvožđa iz rudarskih okana Zerata do transporta rude do okeana najdužim vozom na svetu. Ovaj film koristi najbolje mogućnosti starinske pinhol kamere, nudeći neobičnu percepciju pustinje, njenih oblika, boja, prirodnih elemenata, svetla, mašina i ljudi. Postoji vrlo važan sukob između teme i pinhol kamere, zamućenje snimka je podjednako bolno kao i put destrukcije i eksploatacije prirodnog okruženja. Na kraju putovanja dragoceni minerali su otpremljeni bogatim zemljama, ostavljajući pustinju za sobom.
Japanska Šizofrenija (režija: Juri Muraoka) je intimno gotovo sedmogodišnje istraživanje tretmana šizofrenije, posebno opsesije neparnim brojevima u svakodnevnom životu, vrlo je moćan u upotrebi slika i vizuelnih rešenja koja podsećaju na istoriju japanske primenjene umetnosti, posebno na fluksus pokret. Takva je sudbina brojnih umetnika iz Japana, koji su takođe bili hospitalizovani. Raspadanje realnosti i sama tema efektno su vizuelno obrađeni sa jakom samoperformativnošću.
Žiri je odlučio da uvrsti u Listu i film Nepoznate energije, neidentificirani osjećaji autora Dalibora Barića iz Hrvatske. Film je napravljen od kompleksne, narativne mreže koja je napravljena od naučno-fantastične i psihotronične tradicije. Ima slojeve od kolažnih materijala sa dijalogom iz off-a. Ovo je rad koji govori o savremenom svetu. Taj svet čine virtuelne komunikacije, fiktivne reprezentacije ličnog identiteta i manipulativna društveno-politička stvarnost.
Đ. B.