Objavljena su imena članica petočlanog žirija 70. Pulskog filmskog festivala koji će odlučivati o dobitnicima dvadeset Zlatnih arena. U žiriju se nalazi i srpska producentkinja Maja Popović Milojević, kao i direktorka fotografije Tamara Cesarec, glumica Nives Ivanković, dramaturškinja Tena Štivičić i rediteljka Snježana Tribuson. 

U konkurenciji „Hrvatskog filma“ biće dodeljeno šesnaest Zlatnih arena. U konkurenciji je trunaest naslova: „Cvrčak i mravica“ (režija, Luka Rukavina), „Dnevnik Pauline P.“ (režija, Neven Hitrec), „Escort“ (režija, Lukas Nola), „Garbura“ (režija, Josip Žuvan), „Hotel Pula“ (režija, Andrej Korovljev), „Pamtim samo sretne dane“ (režija, Nevio Marasović), „Pelikan“ (režija, Filip Heraković), „Samo kad se smejem“ (režija, Vanja Juranić), „Sedmo nebo“ (režija, Jasna Nanut), „Sigurno mesto“ (režija, Juraj Lerotić), „Smrt devojčice sa šibicama“ (režija, Goran Kulenović), „Tragovi“ (režija, Dubravka Turić) i „Veće od traume“ (režija, Vedrana Pribačić).

Četiri Zlatne arene biće dodeljene u konkurenciji Hrvatskih manjinskih koprodukcija, a među sedam filmova, u konkurenciji su i dva većinski srpska: „Dosije Labudović: Nesvrstani“ (režija, Mila Turajlić) i „Da li ste videli ovu ženu?“ (režija, Dušan Zorić i Matija Gluščević).

Maja Popović Milojević (1984) je producentkinja s višegodišnjim radnim iskustvom na televiziji i filmu. Diplomirala je filmsku i televizijsku produkciju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Producirala je regionalni hit „Leto kada sam naučila da letim“ (2022), koji je osvojio više od 20 nagrada na međunarodnim festivalima. Jedna je od producenata filma „Varvari“ (2014), dokumentarnog filma „Kumanovska bitka: Krv i magla“ (2013), kratkog filma „Divljač“ (2021), kao i koproducentkinja debitantskog filma „Balaur“ (2022). Od 2021. radi kao izvršna producentkinja i supervizorka produkcije na regionalnoj platformi Apollon Media u sklopu koje je, kao izvršna producentkinja, radila na poslednjem filmu redatelja Puriše Đorđevića, „Usta puna zemlje“. Jedna je od suosnivačica produkcijske kuće „Sense Production“.

Đorđe Bajić